Verslag optredens 30 april en 1 mei

Monday, 06 May 2013 11:38
Verslag optredens 30 april en 1 mei Foto: Jordi de Jonge

Al heel veel jaren is voor Showkorps Wilhelmus 30 April de start van het 'echte' optredenseizoen. Ook al is de hedendaagse praktijk voor muziekkorpsen natuurlijk anders: de laatste straat- of indooroptredens zijn vaak nog in oktober, de eerste optochten in het buitenland in Februari, dus van een echt seizoen kun je niet meer spreken. Maar toch: 30 april was de start. De korpsen zorgden dat hun nieuwe show, hun nieuwe straatrepertoire, of hun nieuwe uniform klaar was voor die dag, en dan: De Wei in!

'HOME SWEET HOME'

Voor Wilhelmus was dit jarenlang de vaste prik op Koninginnedag. ’s Ochtends een kort rondje door het eigen dorp en daarna snel de bus in, voor een middagoptreden ergens in het land en vaak daarna ook nog een avondoptreden op weer een andere plek. Zo kwamen we meestal pas terug in Sliedrecht als alle feestelijkheden al lang waren afgelopen en de terrassen waren afgebroken.
Dit jaar echter was alles anders. Niet alleen was dit het laatste jaar dat we een Koninginnedag vierden, het was ook het laatste jaar dat we het op 30 april vierden en… We bleven voor het eerst in jaren in Sliedrecht!!
Wegens de abdicatieplechtigheid, een wat sneue handtekening die uiteraard door de gansche natie life on TV aanschouwd moest worden, was het ochtendprogramma vervroegd zodat we om 08:10 de bejaarden al uit hun bed stonden te blazen en rammelen! Gelukkig zijn de meeste bejaarden wat dovig zeg…
Daarna via t Winklerplein door naar het gemeentehuis, waar al snel duidelijk werd dat het Oranjecomité de traditionele oranjebitter ook wat had vervroegd waardoor het programma enigszins rommelig werd afgewerkt, maar het was wel een enorm spak- skap- step- ssspektakel! Dan met veel geweld langs het gemeentehuis, en daarna de 2 korpsen in elkaar en gezamenlijk op de glorieuze terugtocht… En Jack had het nog zo uitgelegd! EERST een gezamenlijk nummer, DAN JSW afslaan, Dan.. eh.. slagwerk.. of een gezamenlijk nummer.. of dan toch eerst SW met een ehhh… straat? Maar goed. Begin van het seizoen!

Na een paar uurtjes rust waarin een ieder naar die geweldige eindeloze herhalingen van die minimale gebeurtenissen rond de kroningsplechtigheid heeft zitten kijken terug naar het gebouw en gereedmaken voor: Taptoe Sliedrecht!! Op de korfbalvelden, een heerlijke locatie midden in het dorp.
Maar eerst natuurlijk ‘onze’ statiefoto maken!!! Daarvoor had onze Huisfotograaf Jordi de Jonge (groot talent btw, check zn website: http://jordidejonge.nl/) een wel HEEL bijzondere plek uitgekozen: DE Hangplek van de deugnietende jeugd van Sliedrecht, De Skateramp in het Feitsmapark. De hangende comazuipjeugd wist niet wat ze meemaakten! Maar goed, na wat gegrom werden we redelijk met rust gelaten.

Daarna door naar het taptoeterrein waar Music For You al klaar zat om de middag te openen. Alleen liep de dirigent nog even met het showkorps mee, dus daar was t wachten op. Maar toen konden ze beginnen! Wat is het jammer dat de groep zo klein is geworden zeg! Maar ze deden goed hun best.

Ondertussen had JSW zich opgesteld om als eerste korps een show te lopen op onze taptoe! Omdat een groot deel van het Showkorps de instructie bij de jeugd verzorgen vlogen de laatste aanwijzingen je om de oren, en daarna probeerde iedereen nog wat van de show te zien! Probeerde ja, want… Wat was het druk!! Er stond een tribune, die was afgeladen, daarvoor nog wat losse zitplaatsen, ook afgeladen, en daarom heen, honderden mensen!!! Echt bomvol. Nu kunnen we natuurlijk heel vervelend gaan lopen doen en zeggen dat dit natuurlijk kwam doordat de toegang gratis was, of omdat het zo lekker weer was, maar ik blijf liever positief en zeg: Wilhelmus LEEFT!

JSW heeft een zeer jonge groep, is daardoor beperkt in de muzikale mogelijkheden, maar wat er inzit werd er uitgehaald deze middag. Echt heel leuk. Vooral complimenten voor de showgroepen, en voor de keuze van 2 xylophones in de pitt. Een verrijking van het geluid.

Na ons jeugdkorps kwam het andere jeugdkorps van deze taptoe aan bod: Jong Holland Junioren. Al bij de opmars hoorden we: dit is andere koffie! Een groot jeugdkorps, een robuust, bijna ‘volwassen’ geluid. Jong Holland investeert al jaren in een goede gedegen jeugdopleiding, en dat betaalt zich uit! De gloednieuwe show ‘4 Elements’ komt al goed uit de verf. Dat beloofd wat voor t komende contestseizoen!

Na de kleintjes, de Groten: Jong Holland komt het veld op. Dit jaar met een Klassiek programma, maar wel overgoten met een dikke vette drumcorpssound zoals dat in de gouden tijden van DCI ook gebeurde. Wellicht voor het gemiddelde publiek een wat moeilijker programma, maar voor oude nare drumcorpsmannen zoals uw verslaggever een feest van herkenning!

Als een na laatste kwam het Kamper Trompetterkorps het veld op. Deze hebben we in het verleden natuurlijk al vaker ontmoet. Een degelijk English-style showkorps. Maar wat er hier het veld op komt is werkelijk de heruitvinding van een showkorps te noemen!!! Nog wel in de degelijke uniformen met veel knopen en tressen en zilveren helmen, maar wel met een uitgebreide field EN front percussion (elektrisch versterkt!) en het tweede seizoen van hun ‘Vernieuwende Showprogramma’ From Both Sides Now 2.0. met muziek van oa Fusionjazzlegende Pat Metheny!!! Niets minder dan een sensatie, deze show. Uw verslaggever was er kapot van.

En daarna waren ‘wij’ dan aan de beurt. Showkorps Wilhelmus. Omdat uw verslaggever daarin meespeelt EN de hele show met zn rug naar t korps gaat kan ik er niet veel van zeggen. Volgens de omstanders was t goed, dus daar houden we ons maar aan vast.

Na een gelukkig niet al te lange finale in straatformatie terug naar het gebouw, en toen? FEEST! Geen optredens meer deze bijzondere dag, maar een heerlijke barbecue annex cocktailparty rond het gebouw, waar het door de late middagzon nog lang onrustig bleef op het terras.

Niet TE lang voor uw verslaggever overigens want volgende dag was het:


Woensdag 1 mei, optreden Compiègne (FR) Fête du travail



‘CONFETTI’

Inderdaad, de volgende ochtend was het weer vroeg dag voor het showkorps want om 08:15 zou de bus vertrekken naar Compiègne, een stad ca 80 km ten noordoosten van Parijs. Een fikse bustocht van ruim 4 uur! Helaas kwam de bus al een klein half uur later dan gepland, en moesten we na ca 50 Km al van chauffeur wisselen wegens de strenge rijtijdenwetten. En dat was niet bepaald een goede ruil te noemen! Maar daarover op een andere plek wellicht later meer. Maar goed, uiteindelijk beland je ergens in zo’n stad bij een soort hal, de spullen uit de bus, bus weg, en daar sta je dan. In de totale chaos van de franse non-organisatie. Na een korte speurtocht vonden we in het gebouw wat toiletten, EN grote lunchtafels waaraan alle muziekgroepen heerlijk zaten te eten en te drinken… Alle muziekgroepen? Neeee… 1 groep natuurlijk niet: die boerenlullen uit Sliedrecht waren niet uitgenodigd. Of wel? Geen idee. Niemand kon t vertellen. Jammer!

Ieder die ooit in Frankrijk aan een optocht heeft meegelopen weet wat er nu gaat komen. Voor de mensen die t niet weten hier even de samenvatting: Op een groot plein lopen ca 25 muziek- en dansgroepen als mieren door elkaar, iedereen blaast, trommelt en danst door elkaar heen, en de bountymeisjes gaan met heel mannelijk Frankrijk op de foto. Uren lijkt er niets te gebeuren, maar dan opeens, zonder duidelijke aanwijzing vormt zich toch een soort stoet, en jawel hoor! Met horten en stoten en heel veel pauzes komt de zaak in beweging. En dan gaat het ook los: de straten staan BOMvol publiek, allemaal wildenthousiast,maar even hoor: Wat is er in hemelsnaam zo geweldig leuk aan confetti??? Die meuk gebruiken ze toch alleen maar nog op heeeeele obligate carnavalsfeestjes voor kleuters of seniele bejaarden in de provincie? Niet in Compiègne: De rotzooi kostte 1,5 euro per lullig zakje bij de straatverkopers, maar werkelijk met BAKKEN!!! Werd het over ons uitgestort. Ik was zelf nog geen 200 meter op streek en ik had de eerste hap al te pakken. Mn oor vol! Ook de snarespeler voor me had het zwaar te verduren. Nu valt die confetti die eerste minuten wel mee, maar omdat het ondertussen broeierig warm was geworden en ons (Spaanse!) uniform toch wel uit veel lagen en laagjes bestaat begin je toch wat te zweten en te druppen. En dan wordt het pas echt feest!

Maar uiteindelijk viel het allemaal wel mee, na ruim 2 uur waren we op het eindpunt aangeland, het begon net een beetje te spetteren, zul je altijd zien, dus hup snel de bus i… ’HALT!!! Daar komt NIETS van in!!! GEEN confetti in mn bus!!!’ Onze veel geplaagde buschauffeur. Nou, wat een gezellig begin van de terugreis is dat nou zeg! Deze man leek ons in voor een feestje. En dat hebben we dan maar op de terugweg gebouwd. Het hele repertoire, inclusief de nieuw klassieker ‘The Harlem Shake’.  Con Los  Terroristas!!!

Dag La Douce France, tot de volgende keer! Dag Pro Tours, tot de volgende… oh nee.

Last modified on Friday, 21 June 2013 10:41